Daarentegen, zonder te veel vergissing kan men een keuze maken in de panoplie van ideologien die met het begrip "extreem" verbonden en verankerd zijn in het collectief geheugen. Zo is het met het racisme, de xenophobie, het negationisme, het vermoorden van diegenen die zich niet meer kunnen verdedigen, en dit door middel van euthanasie, eugenisme, sterelisatie in geval van mentaal gehandicapten, enz.

Wanneer men dit even nader onderzoekt en de programma's van bepaalde politieke partijen analyseert, moet men vaststellen dat deze "extreem rechtse" ideen zich niet slechts en noodzakelijker wijze bevinden daar waar men ze zich suggereerd. Onze meerderheids partijen gebruiken eveneens "extreme" ideen.

Zich opstellend tegen de natuurwet, zijn al deze ideologien omwonden door leugens en te gemakkelijk opgedrongen door de overheid, via onjuiste wetten. De enige rechtvaardiging steunt op het feit dat een meerderheid ermee akkoord gaat, met als gevolg een volledig misprijzen van de natuurwet, maar eveneens boven het parlementair debat en de daaropvolgende stemming.

Het toppunt van de huichelarij is dat men dat voorstelt als ware het, voor het goede van de betrokken personen, onder de mom van "humanistische" gevoelens.

In de actuele politieke wereld daarentegen wordt ieder individu die zich tegen het "politieke correcte" of discusie opstelt, als extreem betiteld. Dat dit geen zin heeft is zonder belang, de opstandeling wordt vernederd en het gezochte doel bereikt: worden als "extreem" betiteld diegenen die zich verzetten tegen de politieke ideologien.