Recherchez ...

   
 
De islam van binnenuit gezien

Wafa Sultan, de beroemde sociologe van Syrische oorsprong, heeft onlangs een boek uitgegeven over de meest gevoelige situatie in Gaza.

Zij duikt in de oorsprong van de islam om het conflict tussen twee diametraal tegenovergestelde visies uit te leggen: de cultuur voor het leven tegen de cultuur voor de dood en de marteling.

Zij steunt zich op voorbeelden in de nabije geschiedenis om een regio, een cultuur en een barbaarse ideologie aan de kaak te stellen… Ziehier de meest relevante uittreksels, vertaald in het Frans door Chawki Freïha.

Vermits ik ongevoelig ben om de enen tevreden te stellen, de anderen te verdedigen of om de woede van de derden te ontlopen, kan ik zeggen dat de Hamas slechts een islamitische terroristische secretie is waarvan het onverantwoord gedrag ten overstaan van haar bevolking haar belet zich tot het niveau van een verantwoordelijke regering te heffen.

Maar dit is conform met de gewoonte, vermits, door de geschiedenis van de islam heen, zich nooit een bende islamitische criminelen zijn burgers geëerbiedigd heeft. (…) Ik beweer Israël niet te verdedigen, vermits de joden nooit mijn advies gevraagd hebben over hun beloofde land.

Indien zij mijn advies vragen, zal ik hun aanbevelen hun heilige boeken te verbranden, de regio te verlaten en hun vel te redden. Want de moslims vormen een onbuigzame natie zonder hersenen. En dit is besmettelijk. Al diegenen die met hen omgaan verliezen hun hersens.

Voor het ontstaan van de Israëlische Staat, heeft de geschiedenis nooit een oorlog vernoemd waarin joden betrokken waren, noch het feit dat een jood aan het hoofd stond van een leger of een verovering zou geleid hebben.

Maar de moslims zijn strijders, veroveraars en hun geschiedenis ontbreekt niet van voorbeelden en veroveringsverhalen, doden, slachtpartijen en razzias…Voor de moslim is doden een plezier. En indien zij geen vijand vinden om te doden, doden zij elkaar.

Het is onmogelijk voor een Natie die haar kinderen opvoed over de dood en het martelarenschap, om God te behagen, tegelijkertijd de liefde voor het leven te leren.

Kan een leven waarde hebben voor een Natie die haar kinderen opvoed dat zij moeten doden of gedood worden om naar de hemel te gaan.

Indien men mijn advies vraagde

Sinds het begin van de Israëlische operatie tegen Gaza, ben ik overwelfd met electronische berichten, van moslim lezers die mijn opinie vragen over wat er zich in Gaza afspeelt. Ik ben niet betrokken met wat er zich daar afspeelt, maar heb belangstelling voor de motivaties van diegenen die mij aanschrijven.

Ik ben ervan overtuigd dat wat hun motiveert is niet de veroordeling van de wreedheden, noch de veroordeling van de dood die in Gaza woedt. Want indien de motivatie werkelijk de veroordeling was van de dood, dan hadden diezelfde lezers zich in andere omstandigheden waar de dood dreigde geuit.

Diegenen die de moordpartijen in Gaza veroordelen, als een verdediging van het leven als waarde, moeten dan mijn advies vragen telkens dit leven-waarde bedreigd wordt.

Over de 200000 Algeriaanse moslims zijn door andere Algeriaanse moslims vermoord gedurende de laatste 15 jaren, zonder dat er zich daar een enkele moslim druk over maakt.

Algeriaanse vrouwen door islamisten verkracht hebben getuigenis afgelegd en verteld dat hun verkrachters Allah gebeden hebben en aanroepen hebben alvorens hun slachtoffers te verkrachten. Maar niemand heeft mijn advies gevraagd.

Meer dan 20000 Syrische moslims werden vermoord door de overheid (Hamas in 1983) zonder dat er een moslim daarop reageert. En zonder dat iemand mijn opinie vroeg over deze staatsslachting.

Moslims laten zich opblazen in Jordaanse hotels en vermoorden onschuldige moslims die een trouwfeest vierden, symbool van leven-waarde, zonder dat een enkele betoging georganiseerd werd, en zonder mijn advies te vragen.

In Egypte, hebben islamieten onlangs een Copt dorp aangevallen en 21 landbouwers vermoord, zonder dat een enkele moslim deze moordpartij aanklaagt.

Sadam Hussein heeft 300.000 Shïiten en Copten levend begraven, en nog veel meer vergast, zonder dat een enkele moslim durfde reageren en deze moordpartij veroordelen.

Op het helst van de bombardementen in Gaza, heeft zich, een vrome en trouwe moslima, laten springen in een in Irak, in een shiïtische Mosk, een dertigtal onschuldige gedood, zonder dat noch de moslims noch de media er beklag over maakte.

Enkele maanden geleden, heeft de Hamas 11 personen gedood van eenzelfde Palestijnse familie, onder verdenking tot de Fatah te behoren, zonder enige betoging georganiseerd werd in Europa of in de Arabische wereld, en zonder dat een enkele lezer mij aanschrijft of protst toont.

Alzo, het leven heeft voor de moslim geen waarde.

Zoniet zou hij iedere aanslag op het leven aanklagen, welke ook het slachtoffer weze. De Palestijnen en hun beschermelingen protesteren tegen deze slachtingen, niet uit liefde voor het leven, maar om de identiteit van de daders aan de kaak te stellen.

Als de dader een moslim ware, behorende tot de Hamas of de Fatah, zou er geen manifestatie georganiseerd worden.

CNN heeft een documentair over Gaza gepubliceerd over een Palestijnse vrouw die zich beklaagde en schreeuwde: maar wat hebben mijn kinderen gedaan om zo gedood te worden? Wie weet. Misschien is het wel dezelfde Palestijnse die zich verheugde, twee jaar geleden, toen een van zhaar zonen zich liet opblazen in een restaurant van Tel-Aviv en die verklaarde dat zij hoopte dat haar andere kinderen dit voorbeeld zouden volgen en martelaar worden?

Want de dood is hetzelfde, welke ook de omstandigheden zijn, men moet ze verwerpen. Integendeel het leven verdient beleeft te zijn en betreurd..

In dit geval, hoe kan ik mij solidair voelen met een vrouw die vreugde vertoont wanneer een van haar kinderen zich laat opblazen tegen de joden, wanneer zijzelf treurt wanneer de joden haar andere kinderen doodt?

Maar de ideologie leert de moslimgelovige dat doden of gedood te worden de deur van het paradijs opent.. In dit geval waarom de Gaza-ezen betreuren wanneer ze geen vinger geroerd hebben voor de Irakezen, de Algerijnen, de Egyptenaren of de Syriërs nochtans ook moslims.

Wie neemt de risikos, als het niet de kleinen zijn?

Borane, een veertienjarige Palestijn, heefteen tiental jaren geleden, zijn arm, benen en het zicht verloren in de ontploffing van een mijn in Cisjordanië. De Palestijnse gemeenschap in New York heefdt zich gemobiliseerd om hem te helpen ten einde de hospitalisatie kosten te betalen en te redden wat nog te redden viel.

Tijdens een weldoeners diner in Californië, ter zijner gunste ingericht, heeft de rijkste Palestijnse vrouw in een grandioze bontmantel gewikkeld, en heeft Borane tot held verklaard. Zij heeft zich dan tot dat inerte hoopje leven gericht en zij: Borane, jij bent onze held, ons land heeft u nodig. Je moet naar ons land terug keren en beletten dat de Sionisten het innemen…

De hypocrisie belet de rijkste Palestijnse in de Verenigde Staten haar eigen kinderen naar Palestina te sturen tegen de Sionisten.

Precies zoals Hamas leiders die in Gaza opoffering vragen en zelf schuil blijven in Damas of Beyrouth.

De oorlog tegen Gaza is zeker afgrijselijk. Maar hij heeft de verdienste de ongeëvenaarde hypocrisie van de recente geschiedenis aan de kaak te stellen.

De moslim broeders

De Syrische moslim broeders onderscheiden zich door een hypocriete aankondiging, om de rangen te sluiten tegen de Zionisten. Maar hebben de Moslim Broeders het recht hun oorlogsmisdaden te vergeten betreffende hun moorden tegen hun eigen volk in Hama, Homs en Alep?

Alvorens zich te verzoenen met het regime om de Zionisten te bestrijden, hebben deze Moslim Broeders de misdaden aan de kaak gesteld begaan door hun bondgenoten en partners ( in de confrérie) in Algerije en Irak?

Hebben zij de dood, aan de kaak gesteld, van honderdduizenden Sjiieten in Irak op de brug van de Oulémas, verpulverd door een van de uwen in overeenstemming met het onderricht van uw godsdienst van vrede en liefde?

Heeft u slechts al was het maar eenmaal de geweldplegingen veroordeeld tegen de christenen in Irak? Of tegen de Kopten in Egypte? Uw hypocriete houding belet ons te geloven in uw gevoelens ten overstaan van de kinderen in Gaza, vermits u tot het ergste in staat bent.

Verzoeken wij ons even in te denken wat de Hamas zou gedaan hebben tegen de Fatah, en de anderen, indien zij de technologie en de Israëlische wapens had? Trachten wij ons in te beelden wat Iran zou gedaan hebben met de Sunieten in de regio indien zij de moderne wapens had die Israël bezit.? Het ware zonder twijfel een gegarandeerd bloedbad.

De oorlog van het kwaad tegen het kwaad

Onlangs heb ik een ordergeestelijke hindoe ontmoet na een conferentie betreffende de oorlog tegen het het terrorisme. Hij vertelde: "Alle oorlogen hebben zich afgespeeld tussen het goede en het kwade. Behalve de volgende, deze zal zich afspelen tussen het kwade en het kwade"

Niet begrijpende wat hij verklaarde, heb ik hem uitleg gevraagd.

Hij vertelde: "Ik ben tegen de aanwezigheid van de Amerikanen in Irak en Afghanistan. Indien Amerika de oorlog tegen de islamieten wil winnen, moeten ze zich terug trekken en de twee polen van het kwaad zullen zich onderling doden. De suniten en de sjiieten zijn volgepropt met haat, zij zullen mekaar bestrijden en neutraliseren"

Als besluit van deze wijze woorden kan men zeggen dat Israël vandaag onbewust bijdraagt tot het succes van de islam.

Door Gaza aan te vallen, verplicht Israel de moslims om zich te verenigen en hun divergenties te overkomen. De zwarte september in Jordanië is nog present in alle geesten(…) de geweldplegingen dat arabieren en moslims kunnen plegen overtreft alle verbeelding.

Een Jordaanse tank heeft een Palestijn verplet, dan is de bestuurder uit zijn tank gestapt en heeft het slachtoffer een dagblad in zijn mond gestopt…een gedrag dat geen enkele Israëliër gehad heeft in Gaza.

Tijdens de moordpartijen in Hama in Syrië, hebben moslim broeder militanten hun handen gedruipt in het bloed van hun slachtoffers om op de muren te schrijven: "Allah Akbar, glorie aan de islam".

Ik heb nooit gehoord dat een jood, met het bloed van een andere jood, slogans zou geschreven hebben als glorie aan het judaïsme. Ik zeg het met een hartverdriet; om de wereld te bevrijden van het terrorisme, moet de vrije wereld zich terug trekken en de moslims zichzelf laten uitmoorden.

Herrineringen

Ik herriner mij, toen ik studente was aan de universiteit van Alep een de gewezen Syrische minister van Landsverdediging, Mustapha Tlass ons een bezoek bracht. In een vlaag van hypocrisie vertelde Tlass dat "Israel is bang van de dood en het verlies van een soldaat maakt hen pijnvol en bang " Maar wij, wij hebben veel mannen die de dood niet vrezen" Daar ligt het verschil tussen de twee concepties en de twee kampen. De getuigenis van Tlass schijnt onze Hamas leiders geïnspireerd te hebben.

Alzo, de uitroeiing van alle kinderen in Gaza heeft geen vat op de Hamas en de islamitische leiders, het leven heeft voor hun geen enkele waarde .Ze verheugen zich slechts op de dood van enkele Israëlische soldaten. Voor de islamieten is het levensobjectief te doden of zich te laten doden om de hemel te verdienen. Het leven heeft dus geen waarde.

Indien de profeet Mohammad geweten had dat de joden eens met een F-16 zouden vliegen zou hij zijn volgelingen niet verteld hebben de joden tot de laatste uit te roeien. Maar zijn volgelingen moeten deze ideologie veranderen uit medelijden voor de volgende generaties, en om hun nakomelingen te redden en voor te bereiden op een beter leven, ver weg van de dood's ideologie.

De moslims moeten beginnen zich te veranderen om op een ander leven aanspraak te kunnen maken.

Zij moeten de doodscultuur verwerpen die hun onderwezen wordt en in hun boeken staat. Slechts wanneer zij dit bereiken zullen zij geen vijanden meer hebben.

Want diegene die leert zijn zoon meer lief te hebben dan zijn vijand te haten zal het leven beter waarderen.

Maar tegenstrijdig, dit volk hekelt het leven.

Wanneer gaan de arabieren deze vergelijking begrijpen? Wanneer gaan ze het leven lief hebben?

Wij hebben de nederlandse vertaling verzekerd op basis van de franse vertaling van Chawki Freïha. Terug naar de site? Klick hier