Is het gewaagd te stellen dat Europa mijlenver verwijderd ligt van zijn bevolking ? Dat het ervaren wordt als afstandig, ingewikkeld, raadselachtig, onbestemd en zelfs als een hindernis.
De bevolking weet dat zij Europees is, maar dit wordt zo niet aangevoeld omdat het beleidsniveau onbereikbaar is. Bij de Europese opbouw waren twee keuze mogelijkheden: een Europa van de Naties of een Europese Natie. Tot onze grote spijt heeft men dit laatste gekozen.
Spijtig genoeg werd deze optie niet weerhouden. Ieder land werd van zijn soevereiniteit beroofd wat wij onaanvaardbaar achten omdat de soevereiniteit onaantastbaar is. Tegelijkertijd heeft men het subsidiariteitprincipe over boord gegooid. Ieder land moet zich nu onderwerpen aan de dictaten van Supra Nationaal bewind, een ver verwijderd en ongrijpbaar bestuur. Wij denken dat dit een onvergeeflijke fout is. Om efficiënt te zijn moet het beslissingsniveau zo dicht mogelijk bij de specifieke bevoegde instanties staan.
Laten wij geen toestand in het leven roepen waarbij de burgers van de lidstaten gelaten aanvaarden dat het project van de Europese Unie zich boven hun hoofd afspeelt, dat dit zich in een niet gewenste richting ontwikkelt en dat men niet anders kan dan zich eraan te onderwerpen. Wij zouden, en vlugger dan wij denken, kunnen terugvallen in tijden waarvan wij dachten dat ze tot het verleden behoorden.
Het is eenvoudig te stellen dat de bevolking de Europese Grondwet aanvaard heeft. Maar dit is een grove leugen. Daar waar het volk kon kiezen, heeft het ertegen gestemd. Nooit zal men het volk de mogelijkheid geven opnieuw te stemmen omdat men weet dat het volk tegen dit Europa gekant is.
Ierland heeft eveneens tegen de Europese Constitutie gestemd. Men heeft dan gezegd dat het volk niets begrepen heeft. Men investeert nu 1.8 miljoen euro om hen duidelijk te maken wat Europa in feite is. Is dit geen drukkingmiddel? Is dit nog democratie?
Machteloos, schijnen wij verzeild in een wereld van manipulatie.
Valérie Giscard d'Estaing verklaarde dat Turkije dicht bij Europa ligt maar geen Europees land is. Turkije heeft Europa wel willen veroveren maar zonder ooit Europees te zijn. De 5/6 de van hun grondgebied evenals de hoofdstad liggen in Azië met zeer grote Turkssprekende gemeenschappen die buiten hun grondgebied liggen. Bovendien is het een moslimland dat de cultuurschok slechts kan aanwakkeren. Turkije heeft de "Islamitische Verklaring van de Mensenrechten" onderschreven (dit betekent de Sharia) en wij spreken dan van een lekenstaat! Zo zou Europa een grens hebben met Syrië, Irak en Iran! Wat moeten wij denken over de rol van Europa als vredebrenger indien het zijn neutraliteit prijsgeeft? De aansluiting van Turkije weigeren betekent niet de uitsluiting van iedere mogelijke relatie. Sinds 1995 bestaat er, onder anderen, een douaneverdrag met Turkije.
Tijdens zijn toespraak in Brussel verklaarde de Tsjechische President Vaclav Klaus: "Ik vrees dat de voortdurende pogingen om de integratie te versnellen evenals de overdracht van de beslissingsrechten, die de levensomstandigheden van de burger beïnvloeden, naar de Europese Unie; door hun consequenties alle positieve verworvenheden van de afgelopen vijftig jaar bedreigen".
Bestaat er geen flagrante tegenspraak tussen de feiten en het officiële discours? Is dit de manier waarop men hoopt het vertrouwen van de burgers in de Europese instellingen te herstellen? Een verklaring is hier onontbeerlijk.
Niet voor niets bestaat in Frankrijk een forum, geanimeerd door Romain ROCHAS, emeritus divisiehoofd van het Europese Rekenhof, voor een terugkeer van de onafhankelijkheid en de soevereiniteit van Frankrijk,.