NOORWEGEN, Eenmalige nachtmerrie of het Begin van een Oorlog?

Philippe CHANSAY-WILMOTTE, Advokaat aan de Balie van Brussel

(vrije vertaling uit het Frans)

Wij beleven het einde van een regime. De kaste die als de elite aangeduid wordt, heeft de burgers verraden in alle westerse landen. Zij missen, op enkele uitzonderingen na, moed en munten uit door hun uitgesproken middelmatigheid.

De traditionele partijen hebben het profiel voor hun mandatarissen uitgetekend dat een passe-partout is om zich, zowel van links als rechts, aan wollig taalgebruik te houden.

Diegenen die zich hiertegen verzetten worden systematisch gedenigreerd: de apparatsjiks zien in dit verzet geen uitdrukking van een opinie, maar slechts een uitdrukking van angst. Je houdt niet van de islam; dus ben je een islamofoob. Indien u zich vragen stelt bij de immigratie dan wordt je verondersteld een xenofoob te zijn. Men ontzegt u ieder redeneringsvermogen; men veronderstelt dat u aan fobieën lijdt. Er ontbreekt alleen nog een geschikt stalinistisch psychiatrisch ziekenhuis. De gedachte alleen om het multiculturalisme en de ongebreidelde immigratie in vraag te stellen is, op zich, uitgesloten.

De verbetenheid van de moslims, de moord op Theo Van GOGH naar aanleiding van de karikaturen en vele andere acties en provocaties hadden slechts uitingen van ergernis en vredelievende protestacties zoals de “apéro saucisson-pinard” akties in Frankrijk, voor gevolg.

Hoe beperkt ook, ze waren reeds onverteerbaar voor de multiculturalisten en zij wilden deze vredelievende acties reeds censureren.

De moorden, a fortiori op jongeren en in massa, zijn natuurlijk revolterend. En geen enkele aanslag rechtvaardigt de volgende, want in ieder geval blijft het een weerzinwekkende misdaad. Men stelt de barbaarse methoden, eigen aan de islam, aan de kaak, daar deze aanleiding zijn voor terroristische acties van de meest fanatieke aanhangers. De verwerpelijkheid is niet minder wanneer onschuldigen vermoord worden in naam van een andere ideologie.

Echter, de relativisten en andere islamaanhangers blijven met de gebakken peren zitten. Allen samen, als apen na-apend, zijn zij dezelfde richting uitgelopen, een onbedaarde woordenbrij uitkramend riepen ze in koor “een fundamentele christen”. De gelegenheid was te mooi: “ Zie je wel mijnheer, het zijn niet altijd de moslims. De christenen doen hetzelfde. De islam is een godsdienst zoals iedere andere. Wij zeggen het u mijn brave mijnheer” Tweemaal weerzinwekkend.

Primo, De essentiële vraag is niet deze. Jongeren werden afgeslacht, en dat is het schandaal. Bijna honderd slachtoffers, worden als het ware voor de helft gereduceerd tot een kans om te proberen de schande van het theocratische systeem van de bedoeïenen te verbergen. Een schaamteloos procédé.

De propagandisten van het politieke correcte hadden horen zeggen dat degene die toegaf een massamoord gepleegd te hebben verklaarde dat hij een "behoudsgezinde" en een "christen" was. Met een extreem simplisme heeft men dit geïnterpreteerd als een " fundamentele christen".

"Le Monde", weinig geneigd om het christendom wat dan ook te vergeven, heeft deze informatie onmiddellijk verspreid via het web.

DE POST: Anderson Behring BREIVIK is een vrijmetselaar. Zeker laten sommige loges in een bepaalde mate gelovigen toe; maar geen enkele fundamentele christen behoort tot de vrijmetselarij. Zijn dhimmies dan beginnen schreeuwen dat de vrijmetselarij de hand had in deze moordpartij? Neen, en dat is kenmerkend voor deze onderneming van desinformatie om verder te blijven na-apen dat het om een fundamentele christen gaat.

Te meer, Anderson Behring BREIVIK refereert naar de Tempeliers. Zonder in te gaan op de controverse over de band tussen de Orde van de Tempeliers en de Vrijmetselarij, laten wij juist opmerken dat de thesis die dat bevestigt verspreid is en dat het waarschijnlijk is dat hij dit gefundeerd vindt vermits men referenties vaststelt voor beiden.

Afgezien van het feit dat Anderson Behring Breivik christen is of vrijmetselaar werd de moordpartij niet in naam ven de ene of de andere gepleegd; ook niet in naam van de ecologie onder het voorwendsel dat hij een biologische boerderij had. Tot op heden heeft hij geen verklaring afgelegd dat hij zou gehandeld hebben voor de ene of de andere. Dit is een belangrijk verschil, daar waar de moslimterroristen zich systematisch beroepen op de islam.

Nochtans voor een relativist is alles in alles en omgekeerd in zoverre er een verzachtende woordenvloed bij te pas komt.

Niet gierig met onwaarschijnlijkheden, daar het voldoende is ze te verkondigen en naderhand de kritiek te censureren, vertellen de politiek correcte sirenen ons dat de Oslo-moordenaar van uiterst-rechts zou zijn.

Wat betekent dat? Anderson Behring BREIVIK verklaart de strijd tegen de islam met het motief dat het een nazi-ideologie is; en dit is waar. Het nazisme afwijzen, onder welke vorm dan ook, zou gelijkstaan aan het behoren tot het extreemrechtse kamp? Welke ook de levensloop van Anderson Behring Breivik moge geweest zijn, dan nog blijft de strijd tegen het Nazisme een plicht voor iedere democraat, zonder dat dit natuurlijk de doodslag op onschuldigen rechtvaardigt. Een teken van mentaliteits-verloedering van de straatventers die in dienst staan van de aanhangers van het politieke correcte: deze democratische plicht wordt alzo gediskwalificeerd teneinde te behagen aan de aanhangers van deze totalitaire ideologie

Wanneer een wijze de maan aanwijst, kijkt de gek naar zijn vingers. Zich fixeren op de Noorse aanslagen en verontwaardigd zijn is niet voldoende.

Er zullen andere Anderson Behring Breivik's komen zolang de opgelegde blindheid door het politieke correcte zal bestaan. Elie BARNAVI, historicus en diplomaat had gelijk wanneer hij ons waarschuwde dat:

Laten wij onszelf niet bedotten. Het beschavingsconflict bestaat sinds jaren en de moslimgemeenschappen generen hoeveelheden activisten die in de westerse gebieden actief zijn.

Zoals Alain FINKIELKRAUT, onder anderen, verklaarde dat de Koran een oorlogsboek is. Hieruit volgt dat het niet verwonderlijk is dat moslimactivisten, die van dezelfde bron drinken, analoge praktijken gebruiken daar waar zij zich vestigen. Ze wachten op de groei van hun groep, vervolgens formuleren ze hun eisen met toenemende agressiviteit in functie van hun bevolkingsaangroei. Ze trachten met koppigheid het westerse sociale model te veranderen. Het zijn gemeenschappen die beweren hun regels op te dringen.

Bovendien blijft de solidariteit van de gemeenschap bestaan; ook in geval van aanslagen of andere wreedheden ten nadele van de "koufars", d.w.z. de niet moslims.

Het is de ontkenning van iedere niet islamitische staat.

De moslim, net als het Arische ras ten tijde van de nazi’s, staat boven alle anderen. En wat zich eveneens ontwikkelt is het opeisen van een integratie, beetje bij beetje, van de charia in onze westerse wetgeving. De intellectuele verslapping, door het politieke correcte ondersteund, opent de weg naar het voorbeeld van het pacifisme ten tijde van de opkomst van het nazisme of, nadien, het sovjet-communisme.

Het Westen heeft een democratische beschaving opgebouwd, met overwinningen op de totalitaire systemen, de ene na de andere, en zal eveneens de islam met de voeten treden. Geen enkele totalitaire politieke ideologie is aanvaardbaar, al is ze beschermd door een godsdienst.

De islam is te lang als een exotisch geloof beschouwd. Er werd weinig aandacht besteed aan zijn wreedheden in zover ze geen invloed hadden op het Westen.

Maar nu confronteert ons de moslimimmigratie met deze barbaarsheid. De vernislaag kraakt.

Het is een theocratische ideologie met politiek en totalitair karakter.

Eigenlijk is het actuele voorbeeld voor iedere moslim een politiek potentaat: Mohamed.

De zogenaamde godsdienst uit zich als een dwangmaatregel die neigt naar blindelingse onderwerping aan een archaïsche bedoeïenen-code; eerder dan een ontwaking van een vrij geweten.

Hier bovenop eisen zij dat de westerse maatschappij omgevormd wordt naar de islamitische voorschriften, onder het voorwendsel van zogezegde redelijke aanpassingen. (neiging om het "halal" te veralgemenen, censuur op het onderricht van de Shoah, segregatie in de zwembaden, enz)

De maat is vol.

Welke mogelijkheden hebben de burgers nog om vrij te leven, en deze vrijheid te garanderen voor de volgende generaties?

Algemeen gezien, van de extreem linkse tot inclusief de traditionele rechtse zijn de partijen van de nomenclatuur verdedigers van de immigratie en de multiculturaliteit.

Maar om deze verwarrende gelijkenis te verstoppen worden discours gehouden. De MR, in België een franstalige partij die zich liberaal noemt, en zich, ondermijnd door een onderstroom herdoopt heeft tot humanistisch, is eveneens intercultureel; in feite oude kost voor het vroegere multiculturalisme.

Een ander voorbeeld uit Frankrijk, de UMP wedt op verschillende paarden: Christine LAGARDE kondigde wettelijke aanpassingen aan voor de islamitische financiën, maar anderen verdedigden de anti-Burka wet terwijl nog anderen, van dezelfde partij, ertegen stemden.

In Duitsland, hetzelfde fenomeen: Angela MERKEL ergerde zich over de studie van Thilo SARRAZIN die met aandrang beweerde dat de moslimgemeenschappen zich niet kunnen inpassen in de westerse samenleving, en wees op het conflict dat daaruit zou voortvloeien. Naderhand verklaarde zij dat het multiculturalisme een mislukking was.

De partijen die men populistisch noemt distantiëren zich duidelijk van deze kaste. Hier bevindt zich de weg naar een hernieuwde democratie.

Ondanks de desinformatie om ze te denigreren, of paradoxaal gezien dank zij haar, is de animositeit die deze kaste tegen hen uit, een waarderingmerkteken voor de vernieuwing in de ogen van de publieke opinie. Deze populistische stroming ontwikkelt zich als een vloedgolf. In de meeste westerse landen, zijn de burgers meer en meer bereid zich erbij aan te sluiten.

De nomenclatuur heeft onmiddellijk munt geslagen uit de slachtpartij in Oslo.

Ook volgens de tendentieuze berichtgeving, door de straatventers van de kaste, wordt Anderson Behring BREIVIK betiteld als behorende tot de populisten. Er wordt aan toegevoegd dat hij aanhanger zou zijn van de Partij van de Vooruitgang; voortdurend vergetend te vermelden dat hij er, sinds vijf jaar, geen lid meer van is.

In 2006 werd hij van de lijst geschrapt.

De propagandisten vertellen eveneens, aan wie het horen wil, dat hij verklaart patriottisch te zijn. Ze vermijden te zeggen - want dat zou het amalgaam storen - dat Anderson Behring Breivik zelf citeert lid te zijn van de: NATIONAL AND PAN-EUROPEAN PATRIOTIC RESISTANCE MOVEMENT en zijn "broers en zusters" bedankt in Frankrijk, Duitsland, Italie, Zweden, Engeland, Spanje, België, Finland en de Verenigde Staten van Amerika.

Het basisprobleem is de steeds maar groter wordende afstand tussen de zelfverklaarde elite en de burgers.

Hoe minder men naar hen luistert hoe groter het aantal tekenen van opstand er zullen zijn die het einde aankondigen van dit oligarchische regime.

Laten wij hulde brengen aan de gevallenen, slachtoffers van de slachting, en aan diegenen die nog zullen vallen onder de fascisten.

De zogenaamde populistische partijen zijn het democratische alternatief.