Vele mensen stellen zich deze vraag wanneer ze vaststellen dat niets verandert, dat alles zich opstapelt, dat de kiesbeloften verdampen zodra de stemming voorbij is.
In een democratie oefent het volk zijn soevereiniteit slechts uit gedurende een zeer korte tijdspanne. De tijd om de stembrief in de bus te schuiven.
Om het risico van een verloren stem te verlagen moet men hen niet vragen "Wat gaat u doen?" want dan kunnen zij gelijk wat beloven, maar eerder "Wat hebt u gedaan?" Wij zullen kiezen in functie van het antwoord.
Met deze bedoeling vragen wij aan onze voornaamste kandidaten wat zij gepresteerd hebben om vier van onze maatschappelijke problemen op te lossen.
Deze vragen worden gericht aan de Voorzitters van volgende politieke Partijen:
Mevrouw Marianne THYSSEN Voorzitter van de CD&V
Mevrouw Caroline GENNEZ Voorzitter van de SPa
De heer Bart SOMERS Voorzitter van "open VLD"
De heer Bruno VALKENIERS Voorzitter van Vlaams Belang
De heer Bart DE WEVER Voorzitter van NVa
Mevrouw Mieke VOGELS Voorzitter van Groen
Wij vragen een antwoord voor 16 mei. Wij vragen eveneens dat ieder genoemd initiatief degelijk van referenties wordt voorzien om ons toe te laten dit te checken.
Ten einde klaarheid en overzicht te bewaren vragen wij drie getypte regels niet te overschrijden, de referenties niet inbegrepen.
De antwoorden zullen verstuurd worden aan onze volledige lezerslijst. Een gebrek aan antwoord zal als "niets gedaan" vermeld worden. De lezer zal dan zelf wel zijn besluiten trekken.
De demografische situatie is catastrofaal. De vervanging van de generaties is in geen enkel Europees land nog verzekerd. Dit betekent een toenemende vergrijzing en weldra een numerische regressie. Indien daar geen verandering in komt staat de overleving van Europa op het spel. Dit gevaar is door vele demografen aangegeven (In België, Michel Schooyans, Le crach démographique): Men kan niet zeggen: wij wisten het niet.
Vraag: Welke familiale politiek heeft u voorgesteld of ingevoerd? Wat heeft u gedaan om de nataliteit en/of de familie te bevoorrechten of aan te moedigen in domeinen zoals de economie, de fiscaliteit, de woning, de moraal, de opvoeding enz.?
Deze kwestie, ten onrechte als een" taalkwestie" betiteld, en schandelijk behandeld en uitgebuit door politieke partijen, dreigt nu het land te splitsen. De Belgische politici zijn erg handig om de verantwoordelijkheid voor alles wat niet functioneert op de nek te schuiven van de andere taalgemeenschap. Zeldzaam zijn diegenen die zich openlijk "separatist" noemen; maar hun gebrek aan actie gedurende 20 jaar spreekt boekdelen.
De gemeenschapsverloedering en de nadering van de splitsing werd onlangs beschreven door Christophe Buffin de Chosal in zijn boek Une nouvelle Belgique est-elle possible? Hier ook kan men niet zeggen dat men niet gewaarschuwd was.
Vraag: Welke gemeenschapspolitiek heeft u voorgesteld of in werking gebracht? Wat heeft u gedaan om de gemeenschapsrelaties in België te verbeteren? Om de kennis van de andere landstaal te promoten? Om de uitwisseling te vergemakkelijken? Of om de fenomenale kosten, verbonden aan de communautarisatie en de regionalisatie, te verminderen?
Sinds geruime tijd heeft België de immigratiegrens van de allochtone bevolking overschreden. De integratie van deze bevolking is een erbarmelijke mislukking. Meer en meer zijn het de vreemdelingen zelf die ons dwingen hun levensstijl te aanvaarden en die deze, hier en daar, trachten op te dringen. In de grootsteden zelf vermenigvuldigen zich de "wetteloze" zones. De onveiligheid stijgt gestadig en de verarming is meer en meer evident. Deze situatie is explosief, en kan uitmonden in ernstige onlusten. Hier is het niet nodig documentaire referenties voor te leggen: het volstaat zich in bepaalde wijken te bewegen.
Vraag: Welke politiek heeft u gevoerd of verwezenlijkt om deze immigratiestroom een halt toe te roepen of te verminderen, de integratie van deze bevolking te bewerkstelligen, de illegalen terug te sturen, de geleden schade veroorzaakt door het te grote aantal allochtonen in verhouding tot de bestaande bevolking, te vergoeden?
Alle peilingen hebben aangetoond dat het merendeel van de Europese bevolking vijandig staat tegenover de intrede van Turkije in de Europese Unie. Het project is nochtans nog steeds actueel voor de Europese Commissie en wordt gesteund door een meerderheid van Europese afgevaardigden. Wij staan hier evident voor een situatie waar de meerderheid van de gekozenen niet de meerderheid van de bevolking vertegenwoordigen. De democratie wordt miskend.
De intrede van Turkije in de EU zou het einde betekenen van de EU (Giscard d'Estaing): een geldverslindend proces, een vertienvoudiging van de immigratiestroom, een versnelde islamisering, een grens met Irak, enz. zonder te spreken over het verlies van vertrouwen van de Europeanen in hun instellingen en hun leiders die de belangen van de vreemdelingen behartigen en niet deze van Europa.
Vraag: Bent u voor of tegen de aanhechting van Turkije aan de EU? Indien u tegen de aanhechting bent wat heeft u dan gedaan om uw oppositie te concretiseren?