In 1974 werd Turkije lid van de (OCI ), de Organisatie van de Islamitische Conferentie; In 1984 heeft Turkije onze “Universele Verklaring van de Mensenrechten” getekend.

Op 5 augustus 1990, ter gelegenheid van de 19de Islamitische Conferentie, tekende Turkije in Caïro “De Universele Islamitische Verklaring van Mensenrechten”

De twee laatste artikelen, 24 en 25, bevestigen zeer duidelijk de inhoud van deze Verklaring.

Art. 24 Alle rechten en vrijheden in deze Verklaring zijn ondergeschikt aan de beschikkingen van de Sjaria

Art. 25 De Sjaria is de unieke referentie voor het uitleggen en interpreteren van elk van de artikels vervat in deze Verklaring.

Meer uitleg is overbodig. Turkije en het Europese Hof voor de Mensenrechten.

Een studente, Leyla Sahin, werd gedwongen haar medische studies op te geven omdat ze weigerde haar hoofddoek af te doen in de Universiteit van Ankara. In november 2005, stelt het Europese Hof van Mensenrechten de studente in het ongelijk. Het Hof stelt dat het verbod op de hoofddoek niet in strijd is met de Mensenrechten.

Dit oordeel heeft onmiddellijk een verbolgen reactie uitgelokt van de Heer Erdogan, Eerste Minister. “Wij staan staan versteld van zulke beslissing. Het Europese Hof is niet bevoegd om zich uit te spreken over een dusdanig geval. Dit behoort tot het recht van de Oulema’s. Het is niet wettelijk dat individuen, die hierbij niet direct betrokken zijn, beslissen zonder uitspraak te vragen aan Islamspecialisten.”

Dit voorbeeld is, onder anderen, onthullend over de ideologische en strategische ambivalenties van de islamitische turken. (…) Mehmeth Acatan, de verslaggever van het regeringsgezind dagblad, Yeni Safak, verklaart: het is vanzelfsprekend dat het Europese Gerechtshof geen universeel instituut voor gerechtigdheid is en dat het niet geschikt is om mensenrechten in de moslimwereld te beslechten….” De noties van democratie, vrijheid en mensenrechten zijn uitsluitend uitgevonden door personen met europees bloed, levend in Parijs, London, Berlijn, Brussel, Rome en Wenen. Wij zullen zien of deze racistische mentaliteit Europa zal redden van de vlammende woede door haarzelf opgewekt”. Vrije vertaling - La Nef N° 186 Okt. 2007

Wat moet men denken van de heren ERBAKAN en ERDOGAN, voormalige en actuele eerste Minister die verklaarden: “De minaretten zijn onze geweren, de koepels onze helmen en onze moskeën onze kazernen”. (3 september 2004 in de “Republica” in Italie) Denkt U nog steeds dat Turkije een “Europese roeping” heeft?