Ik heb moslim vrienden die slechts belangstelling hebben voor een vreedzaam samenleven.

Deze titel is, in vrije vertaling, gebruikt door een lezer en wij denken dat vele anderen zich in die uitspraak terug vinden.

Deze lezer heeft gelijk, wij ook kennen moslims die geen andere eisen stellen. Maar een besluit trekken op een zodanige, zelfs positieve ervaring is uiterst subjectief, intellectueel onverdraagbaar en onverantwoord.

De problematiek stelt zich niet op het niveau van enkele individuen maar op het niveau van volkeren met een cultuur die verschilt met de onze. Er is dus een noodzaak de antropologie van deze cultuur te analyseren .
Zodoende vindt men dat de moslims andere criteria hebben voor “goed en kwaad” en, zodanig verschillend, dat zij de westerse wetten niet kunnen aanvaarden.

Het gevaar is reëel dat zij, indien zij voldoende talrijk worden, hun wetten aan ons zullen opdringen. Dit gebeurde in de talrijke landen waar zij zich ingeburgerd hebben. Verlangen wij dat?