Ja, het probleem is dringend, iedereen kan nu reeds vaststellen dat de moslim immigranten zich plaatselijk afzonderen zonder zich te integreren, de redenen daartoe vindt u in onze eerste “open brief” terug. De politieke bevestiging van deze gemeenschap zal plaats vinden zodra zij dit met een voldoende aantal kunnen ondersteunen.

Nemen wij Libanon als een voorbeeld. Gedurende en vanaf de Iranese revolutie, heeft zich een Chiïtische gemeenschap (Hezbollah) in Libanon gevestigd. Zodra hun aantal het toeliet eisten zij te leven volgens hun moslim wetten. Libanon, een soevereine staat heeft het niet klaargespeeld, of had de politieke moed niet, om de vorming van een Chiïtische gemeenschap te neutraliseren. Deze laatste hebben dan een soevereine staat opgericht te midden Libanon en zijn erin geslaagd, met de hulp van Syrië en Iran, zich te bewapenen.

Zij hebben nu een wapen arsenaal dat groter is als dit van Libanon... Het is deze minderheid, gestart tijdens de Iranese revolutie in de tachtigerjaren, die vandaag beslissing heeft over vrede of oorlog in een Staat met 195 volksvertegenwoordigers, waarvan er (slechts)  30 tot de Hezbollah behoren. Op 20 juli 2006 heeft de libanese President aan de wereldautoriteiten gevraagd hem te helpen zich van de Hezbollah te ontdoen. Dit is wat een minderheid, in minder dan 30jaren bestaan, kan tot stand brengen. In vredestijd houdt de Hezbollah zich bezig met sociale organisaties, hospitalen enz., die hun erg sympathiek doet overkomen bij de bevolking.

Hetzelfde scenario, in andere plaatsen, omstandigheden en tijden, heeft zich afgespeeld in een aantal andere landen die islamitisch geworden zijn. Maleisië, India, Soedan, Afghanistan, Tchechenie…

In Canada heeft de moslim gemeenschap onlangs eveneens gevraagd de Charia toe te passen voor hun gemeenschap. Dit werd hun geweigerd, de vraag is: voor hoe lang nog? Wij hebben de plicht open te staan voor de “vreemdeling” maar dit houdt niet in dat wij ons land moeten laten onderwerpen aan oncontroleerbare krachten, waar bij gebrek aan integratie, de gemeenschappen zich tegen mekaar opzetten  met steeds stijgende vijandigheden.

Hoe langer wij wachten, des te moeilijker wordt de taak, totdat zij oncontroleerbaar wordt.